Vroeger, in het ouderlijk huis van Vinceprins, kregen we voor het eerst een huisdier: een kat. Een rood met witte kater. Ik moet een jaar of 6 geweest zijn en de jonge kat was nog een kitten. We noemde de kitten 'Mickey'. Mickey was in de buurt als ik aan het spelen was, ging bij en zelfs óp het speelgoed liggen. Soms kwam hij bij je op bed liggen. En bij het avondeten schoven we een stoeltje bij voor Mickey. Omdat Mickey cervelaat zo lekker vond noemde we het 'Mickey-worst'. Hadden we vaker kipfilet gegeten en hadden we dat aan Mickey gegeven dan had dat ook de potentie gehad om het predicaat 'Mickey-worst' te krijgen. Mickey was gezellig en ik groeide op met Mickey. Mijn vriendje en troost waar ik altijd terecht kon als het ouder worden als kind even niet mee zat. Toen ik een jaar of 14 was moesten we afscheid nemen van Mickey. Vincemoeder was bij de dierenarts en het ging niet meer met Mickey. Ik weet nog welk spelletje ik op de Commodore 64 aan het spelen was toen mijn moeder naar huis belde of we wilde komen om afscheid te nemen van Mickey. Wat deed dat pijn. Laatst vond ik nog een papiertje waarop ik toentertijd de overlijdensdatum had opgeschreven én de tekst dat ik hem nooooit zou vergeten (hierbij het bewijs ;-)
Mickey de kat, ca. 1982 tussen speelgoed en bij kleine Vinceprins
Daarna hadden we in het ouderlijk huis nog andere katten: Wiske, Marco, en Barry. Wiske en Marco waren afstandelijker maar Barry was een echte kroelkont. Echt een lieve kat. Maar ik was al een stuk ouder en groeide niet als jong kind met Barry op. Toen het niet meer ging met Barry woonde ik inmiddels op mezelf. Ondanks dat afscheid nemen pijn doet was dit een andere ervaring dan ik bij Mickey had.
Van boven naar beneden: Wiske, Marco en Barry (klik op de afbeelding voor een vergroting)
Met Vincevrouw hadden we in ons eigen huis KillerCat Spike. De kat die de omgeving terroriseerde als zijn eigendom. Berichten lang heb ik over hem geschreven in deze blog (tip: je moet er eens een paar terug lezen). Mooie trotse kat met karakter. Maar geen kroelkat. Daarna hadden we kat Macho erbij. Die was alles behalve een Macho. Ik noemde hem gekscherend ook wel 'mietje Macho'. Ik had niet zoveel met Macho. Een beetje een rare kat. Spike overleed te jong omdat hij aangereden was door een auto. Normaalgesproken waren al onze katten huiskatten maar bij Spike werkte dat niet. Die moest naar buiten. Dat Spike er niet meer was zouden enkele buren in de wijk niet rouwig om zijn geweest.
We verhuisden naar een andere woonplaats. Inmiddels hadden we kinderen van 1 en 3 jaar. Macho viel in slaap op de stoel bij de buurvrouw en werd nooit meer wakker. Hij ligt denk ik nog steeds in de tuin begraven waar mijn schoonouders gewoond hebben. Foto's en filmpjes van mietje Macho en KillerCat Spike kun je bekijken via de bijbehorende links in de alinea hierboven.
Macho was een zoektocht van Vincevrouw. Eerlijk is eerlijk: het blijft een gok maar eigenlijk niet echt een schot in de roos. Vincevrouw ging na verloop van tijd weer op zoek naar een huisvriendje voor de kinderen en kwam uit op een website van een dierenasiel in Roosendaal. We spreken over het jaar 2012.
Omschrijving dierenasiel van Baris augustus 2012 (klik op de afbeelding voor een vergroting)
Daar zat een lief zwart/wit gekleurd katje te wachten op een nieuw huisje. Historie was er niet van de kat. Hij werd geschat op bijna 3 jaar oud (uit 2010) en had een mank achterpootje. Nemen we dat risico op onverwachte hoge zorgkosten als het manke pootje gaat opspelen? Zijn koppie op de foto en zijn omschrijving deden ons besluiten om de gok te wagen ... we gingen naar Roosendaal!
Daar zat hij in een hok vol met andere katten. Het was zo onrustig in het hok herinner ik me nog. Hij was medisch onderzocht en gecastreerd en na het afrekenen (ik weet niet meer hoeveel het kostte) mocht hij met ons mee in de gloednieuwe rode draagkoffer, speciaal voor hem gekocht.
Daar zat Baris in het hok bij het dierenasiel met zijn manke schuine achterpootje.
Eenmaal thuisgekomen lieten we hem los op zolder waar toen zijn kattenbak en drinken/eten stond. Hij wist zich geen raad waar hij naar toe moest gaan in de nieuwe vreemde omgeving en na een snelle strakke ronde langs de muren van de zolder, ging hij toch maar terug de draagkoffer in. Dat was na de lange rit herkenbaar en het veiligste alternatief van dat moment. We lieten hem met rust om te wennen en een dag later kwam hij steeds vaker tevoorschijn en ontdekte hij zijn nieuwe huis en vriendjes.
Langzaam ontdekte hij zijn nieuwe huisje en vriendjes
Het bleek een schot in de roos: deze kat was zo'n lieve kroelkont, relaxed en begroette je zelfs als je thuis kwam (of voorbij liep). Als ik dan voor mezelf bedenk hoe belangrijk en fijn mijn eigen vriendje 'Mickey' voor mij was toen ik een kleine jongen was, vond ik dit zo leuk voor de kinderen. Baris was echt een onderdeel van ons gezin. Hij was overal bij. Bij het spelen, feesthoedjes, vlinderstrikjes ... hij heeft het allemaal gehad. Twee en vier jaar oud waren de kinderen toen hij kwam. Ze weten niet beter dat Baris er altijd was. Maar Baris werd natuurlijk ouder en hoog bejaard. De afgelopen weken waren moeizaam m.b.t. zijn gezondheid. We willen hem niet kwijt maar het moet nog wel leuk zijn voor hem. Met veel lieve hulp hebben we de zomervakantie kunnen overbruggen. Maar nu gaat het echt niet meer en moesten we Baris met dezelfde rode draagkoffer die we voor hem hadden gekocht om op te halen bij het dierenasiel in Roosendaal, naar de dierenarts. We wisten het: het is zijn laatste rit 😢
Het hele gezin was erbij. De kinderen verloren hun maatje. Hun verdriet was zo naar. En ik begrijp het, ik voel het, ik ken het ... en er is niets wat je er aan kunt doen dan een arm om hun schouder te leggen en te luisteren. Leuke herinneringen ophalen.
Langzaam verdwijnt het 'tastbare' uit een mooie lieve periode toen de kinderen klein waren. Het laat mij niet onberoerd kan ik je zeggen.
"Bedankt voor alles wat je ons gegeven hebt (ook de foute plasmomentjes ;-) Je hebt een speciaal plekje veroverd in onze 🩷🩷🩷🩷".
Een katje uit het asiel een nieuw huisje ... dit is hoe het ging: video hank you Baris 🩷
